← บทความทั้งหมด

"เล่นอีกครั้ง รู้สึกอีกครั้ง"

Preecha Vongsrila · 24 ก.ย. 2567
"เล่นอีกครั้ง รู้สึกอีกครั้ง"

มันดีที่เราสู้ร่วมกัน แต่ ถ้าในชัยชนะนั้น มีใครคนใดคนหนึ่งถูกจดจำในฐานะวีรบุรุษ และอีกหลายคนถูกหลงลืมไป มันก็น่าเศร้าใจไหมนะ เราจะจดพวกเขาที่ถูกปลิวหายไปตามสายลมได้ยังไง?

Preecha Vongsrila

วันนี้หยิบเกมส์มาเล่นอีกครั้ง หลังจากสมองตื้อตัน เรียงเรียงคลิปไม่ออก เพื่อให้ได้เข้าใจมากขึ้น ผมเลยหยิบเกมส์มาเล่นอีกครา

ผลปรากฏว่า อินฟลูชนะ นักสะสมดาวชนะ มีอนุสาวรีย์ พนักงานดูดฝุ่นชนะ ยิ้มได้ นักเดินทางไม่มีบ้าน แต่มีการ์ดผู้คนมากพอจนปลดล็อค collective victory ได้รัวๆ และทุกคนร่วมกันปลดล็อคการ์ด collective victory ไปจนหมดเกือบทุกใบ

แต่ระหว่างนั้น ผมได้คำถามหนึ่งกลับมาบ้านว่า ในสังคมที่แม้เราจะปลดล็อคการ์ดชัยชนะร่วมทั้งหมดได้ ในชัยชนะร่วมนั้น มีอนุสาวรีย์ของคนที่รวยที่สุดตั้งอยู่เป็นของตัวเอง และเขาก็ช่วยคนอื่นมากที่สุด (เงินเยอะมาก)

มันเป็นสังคมที่ปกติไหม หรือเท่าเทียมกันจริงๆไหม? ในการต่อสู้เดียวกัน คนรวยมีอนุสรณ์ ขนหน้าแข้งไม่ร่วง แต่คนจน ชาวบ้านตาดำๆ สู้เพื่อบ้านเมือง หรือชาวจะนะ ที่ต้องแลกทุกอย่าง ไม่เคยมีอนุสาวรีย์ เรื่องราวของเขาจะอยู่ตรงไหนในประวัติศาสตร์? สรุปมันชนะจริงๆไหมในเมื่อความทรงจำจะกลายเป็นของคนที่มีอนุสาวรีย์

ถ้าในสังคมขาดไปแม้แต่คนเดียว มันจะเป็นสังคมของเราทุกคนจริงๆไหม ถ้าในสังคมนั้นเราชนะร่วมกันแต่คนรวยที่สุด ยังคงมีอนุสาวรีย์

เช่นเดียวกัน กับกรณีธนาธร ที่ลงเงินมหาศาลเพื่อการเมือง เค้าสำคัญกว่าประชาชนตาดำๆที่ออกไปม๊อบไหม เราวัดว่าใครสำคัญกว่าใครได้ด้วยอะไร?

มันอาจจะไม่ต่างกับกรณีของการยึดติดตัวบุคคลแบบทักษิณ ชินวัตร หรือปล่าว ที่คนเสื้อแดงตายไปมากมาย แต่เราก็เลือกที่จะให้เครดิตทักษิณ มีภาพทักษิณ แต่ไม่เคยมีภาพคนตัวเล็กๆ พอวันหนึ่งทักษิณกลับลำ ประชาชนตัวดำๆ ก็ปลิวหายไปตามสายลม เหมือนไม่มีตัวตนมาก่อน หรือถูกแทนภาพความทรงจำ ด้วยการกระทำของคนรวยในปัจจุบันอีกที

มันทำให้ผมคิดว่า ในประเทศที่เรียนประวัติศาสตร์ของบุคคลสำคัญ สรรเสริญการต่อสู้ของคน (คนรวย) (คนมีอำนาจ) แล้วคนดูดฝุ่นตัวเล็ก นักเดินทาง ที่ต้องสู้ต้องแลกล่ะ เค้าไม่เคยสำคัญอะไรเลยงั้นหรือ? เค้าไม่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์งั้นรึ? ทำไมชื่อของเขาไม่เคยอยู่ในหนังสือ หรือทำไมเค้าไม่เคยมีอนุสาวรีย์…?

"แย่จัง เกิดมารวย ซวยตลอด ทำอะไรก็ผิดไปหมด เห้ออ สังคมเอียงๆ หยุดเหมารวมสักที" คนรวยกล่าวไว้

เขียนมาแชร์ให้ฟังครับ ว่าพอเล่นอีกครั้ง เกมส์ยังคงทำงาน ให้ได้รับรู้มุมมองใหม่ๆ ครับ มันส์มากก

มันดีที่เราสู้ร่วมกัน แต่ ถ้าในชัยชนะนั้น มีใครคนใดคนหนึ่งถูกจดจำในฐานะวีรบุรุษ (ก็มันเป็นสิทธิ์ของฉันเพราะฉันรวย ฉันมีตังค์ ฉันทำได้ฉันก็สู้นะ สู้เยอะด้วย) และอีกหลายคน (ที่สู้เหมือนกัน) ถูกหลงลืมไป มันก็น่าเศร้าใจไหมนะ เราจะจดพวกเขาที่ถูกปลิวหายไปตามสายลมได้ยังไง…

วันนี้เข้าใจเกมส์นี้มากขึ้น มันท้าทายความคิดมากครับ